What I, a 20-year-old, learned from election day 2016 

Na mijn eerste razernij kreeg ik het idee om een blogpost te schrijven over de Amerikaanse verkiezingen. Nu ik een paar dagen heb kunnen wikken en wegen, durf ik het aan. Ik wil niet dat mijn blog gaat over harde politiek. Dingen waar ik belang aan hecht en waarover ik met jullie wil praten, horen hier wel thuis. Mijn feministenhart ligt sinds de verkiezingen aan diggelen. Met alle respect voor jullie meningen, is dit de mijne.

  • Ten eerste een persoonlijke bevinding. Als er iets is waarover ik niet (meer) met mezelf over in de knoop lig, is het wel mijn studiekeuze. Als studente politicologie begin ik stilletjesaan de systemen van de wereld te begrijpen. Ik zeg het hier wel vaker maar ik meen het echt: hoe je het ook draait of keert, politiek is bijna overal in je leven aanwezig. Daarom vind ik het belangrijk om op de hoogte te zijn van hoe dat allemaal in elkaar zit. Mede dankzij mijn studies kan ik met een kritische blik naar mediaberichten en de verkiezingen zelf kijken. Zo is het je waarschijnlijk niet ontgaan wat een mediaheisa er de afgelopen maanden was. De impact daarvan op de resultaten valt niet te onderschatten. Als ik zie hoeveel het hele gebeuren met mij doet, is dat een extra bevestiging dat ik op mijn plek zit nu.
  • Stemplicht/opkomstplicht is enorm belangrijk. Ik begrijp waar de opmerking dat “jongeren weer eens hebben gezien hoe onbelangrijk hun stem is” vandaan komt. Alleen is dat net het probleem. Gezien er geen stemplicht is in de VS, gaan mensen met een gebrek aan vertrouwen in het systeem gewoon niet stemmen. Nogal wiedes dat ze dan niet vertegenwoordigd worden. Dit is iets wat ik on-ge-loof-lijk jammer vind. Moesten alle stemgerechtigden ook echt naar de stembus (kunnen) trekken, zouden de uitslagen er veel anders uitzien.

img_8867-1

  • Globalisering wordt gezien als amerikanisering. Wij gebruiken Amerikaanse producten zoals de iPhone, we kijken Amerikaanse films en series, luisteren Amerikaanse muziek,… En toch is er iets aan de Amerikanen wat we niet begrijpen: hun democratie. De verbazing over het feit dat Clinton meer stemmen haalde en toch niet werd verkozen, is groot bij ons. “Hoe ondemocratisch is dat!” Ook ik kan er niet bij hoe dat aanvaard kan worden maar wat doe je eraan. Zo zit het Amerikaans kiesstelsel nu eenmaal in elkaar.
  • Ik ben tevreden over de democratie in België. De volgende keer dat we ons druk maken om onstabiele regeringen, zal ik met veel plezier sussen. Geef mij maar 4 partijen in 1 meerderheid die dan veel kibbelen als daar tegenover staat dat de meerderheid van de stemmers vertegenwoordigd is. Dat we opkomstplicht hebben, vind ik uiteraard ook een plusje.
  • Belangen van vrouwen en de gelijkheid tussen man en vrouw liggen mij erg nauw aan het hart. Dat weet ik sinds de ochtend van 9 november nog zekerder. Bij de gedachte aan de verkiezing van Donald “grab them by the pussy” Trump -in mijn ogen een man zonder respect voor vrouwen- rolden er tranen over mijn wangen. Hoe is het zover kunnen komen? Hilary moest niet winnen “omdat ze een vrouw is” (je verkiest een president niet obv geslacht), ze moest een sexist en racist verslagen. Er zijn tientallen redenen te bedenken waarom Hilary Clinton niet de beste keuze was. Hét argument om niet voor Trump te kiezen was voor mij zijn sexisme en racisme. En er is geen enkel anti-Clinton argument dat dit kan overstijgen. Zijn ontkenning van de opwarming van de aarde is al helemaal de druppel…
  • Ten slotte nog dit: al wordt hij nu de president van de VS, in eerste instantie ver van ons bed, de impact op ons valt niet te onderschatten. Een sexist, racist en iemand die de opwarming van de aarde ontkent, wordt de president van een grootmacht. Natuurlijk heeft Trump geen vetorecht en niet zoveel macht als hij had gedacht, je kan me niet overtuigen dat het ons niet aanbelangt.

Mijn grootste hoop is nu dat we over 4 jaar met onszelf kunnen lachen en kunnen zeggen: “Waar maakten wij ons zo’n zorgen om? Die rare oranje man heeft niets levensveranderend of wereldschokkend kunnen waarmaken.”  In de tussentijd is het geen grapje…

May your voices be heard. Sincerely yours, Stefanie

4 comments on “What I, a 20-year-old, learned from election day 2016 ”

  1. Mylene schreef:

    Wat een mooi en sterk artikel! Ik heb bij elk puntje alleen maar ja kunnen knikken. In Nederland hoop ik nu vooral dat er niet hetzelfde gaat gebeuren met Wilders. Dus stemmen (tegen hem) zal ik!

    1. itsaknotstefanie schreef:

      Oh dank je wel, heel fijn om te horen! Ik begrijp jouw bezorgdheid en goed dat je dit probleem ziet! Go you 😉😘

  2. Marjolein schreef:

    De foto van Frida Kahlo is prachtig en zo krachtig hier! De afwezigheid van opkomstplicht is voor mij ook zo ondenkbaar in elk politiek kiessysteem!

    1. itsaknotstefanie schreef:

      Aww dank je wel! Toen ik bedacht wat ik zou gebruiken om mijn ‘frustratie’ te uiten op Instagram, vond ik Frida een logische keuze. 😉 Same, het debat komt weer tot leven, ben eens benieuwd… X

Laat hier een reactie achter over dit artikel :)