Over oude bekenden 

Ik word vrolijk van de Mumford & Sons-muziek die mijn oren binnenglijdt via mijn koptelefoon. Ik fiets door de stad, door het park, de herfstblaadjes dwarrelen op de grond. Er is iets wat me bezighoudt. Zo’n oude bekende. Iemand die je eigenlijk wel kent, doch maar gewoon voorbijloopt -voorbijfietst dus in dit geval-. Mijn hersenen gingen hun gangetje en zo kwam ik tot een inzicht over oude bekenden en onze levens.

Ken je dat, op straat ‘iemand van vroeger’ tegenkomen, blikken die elkaar een seconde lang kruisen, misschien een weifelend glimlachje. Toch maar doorlopen. Geen “hey, alles goed, lang geleden, we moeten nog eens afspreken”-knuffel. Daarvoor is er te veel gebeurd. De tijd is ertussen geslopen. Maar vreemden voor elkaar, dat ben je niet. Zul je ook nooit meer zijn. Hoe ik het zie, vormen we samen elkaars leven. Omdat jij op een bepaalde plaats op een bepaald moment was, zag die periode in mijn leven er zo, op die specifieke manier uit. Als ik jou niet had gekend dat jaar, waren we niet samen daar naartoe gegaan en hadden we niet dat meegemaakt of had ik niet die andere ontmoet. Zoiets. Volg je?

Omdat we elkaars leven samen vormen, betekent dat naar mijn inziens dat je nooit nog vreemden voor elkaar kunt zijn. Je kunt niet zomaar vergeten wat die persoon ooit voor je betekende of hoeveel verdriet die jou bezorgde. Even over dat laatste: everything happens for a reason. Zo ook het feit dat je elkaar niet begroette. Maar weet je, het is goed zo. Een oude bekende kan zomaar een hernieuwde bekende worden. Nooit meer een vreemde. 

Fietsen dus. Terwijl Mumford & Sons me laat weten dat ze op me wachten. De les wacht niet. Ah, al die (on)bekenden.

Herkenbaar? Ik geniet echt van zoiets te posten trouwens. Back to basics, gewoon schrijven, zoals ik mijn blog begon. 🙂

Liefs, Stefanie

0 comments on “Over oude bekenden ”

  1. Chelsey schreef:

    Heel goed geschreven. Ik kan mezelf er wel in vinden. Maar wat ik altijd denk is: life goes on.

    1. Ja, dat is zeker zo! 🙂 Dankjewel! X

  2. Vie de Julie schreef:

    Super goed geschreven! Ik vind dat altijd zo spijtig wanneer je vroeger iemand goed kende en nu niet eens de moeite kan nemen om iets te zeggen. Maar zoals je zegt: anything happens for a reason ?

    1. Ik ben daar altijd zo even niet goed van! Bedankt voor het compliment! X

  3. Mascha schreef:

    Oh. Mega herkenbaar. Zo ga ik vanavond (over een uur) naar een oude bekende. We hebben elkaar al twee jaar nauwelijks gesproken. Dus ik ben benieuwd.
    Misscien wordt het een hernieuwde bekende. Miss veranderen we na vanavond wcht in vreemden. Wie zal het zeggen.

    Mooi geschreven trouwens 🙂

    1. Veel plezier in ieder geval 🙂 En ik kan het blijven zeggen dat alles gebeurt met een reden! Dankjewel X

  4. kalliopia schreef:

    Het leukste zijn inderdaad de hernieuwde bekenden. Sommige mensen kan je ook jaren niet horen en dan weer afspreken alsof het gisteren was. Hoeveel er ook gebeurd is, ik zal niet snel iemand niet meer kunnen begroeten, maar dan eerder omdat ik daar ongemakkelijk van word.

    1. Dat vind ik zo mooi, als het voelt alsof je elkaar elke week ziet terwijl dat verre van zo is 🙂 Dat dat ongemakkelijk is, zal ik ook nooit ontkennen xx

Laat hier een reactie achter over dit artikel :)